-डा.डिआर उपाध्याय,
नेपालको राजनीतिमा कति खेर के हुन्छ यसै भन्न सकिदैन । राजनीति दल र तिनका नेताहरु मुलुक प्रति खासै गम्भिर भएको देखिदैन । आज देश आर्थिक, सामाजिक, राजनीतिक सबै हिसावले संकटमा छ । देशमा कुनै एक दलको स्पस्ट बहुमत आउन नसकेकोले गठबन्धन सरकार गठन गर्नु पर्ने बाध्यता हाम्रो सामु छ । अहिले देशमा फेरि नयाँ गठबन्धन सरकार गठन भएको छ । तर यो गठबन्धन सरकारले अझै सम्म पूर्णता पाउन सकेको छैन । बिश्वासको मत प्राप्त गरिसके पछि मन्त्रीपरिषदलाई पूर्णता दिने कुरा पनि बाहिर आएको छ । आज हाम्रो देशमा सबै भन्दा ठूलो दल नेपाली काँग्रेस प्रतिपक्षमा बस्न बाध्य भएको छ भने तेस्रो दल माओवादी केन्द्र सरकारको नेतृत्व गर्न सफल भएको छ ।
राजनीतिमा जे पनि हुदो रहेछ । गठबन्धनको राजनीतिले मुलुकलाई सहि दिशा तर्फ लान सक्दैन । गठबन्धनको राजनीति जुन सुकै बेला पनि दुरघटना हुन सक्छ । चुनाव अघि नेपाली काँग्रेस सहितको पाँच दलीय गठबन्धन थियो । सत्ता स्वार्थकै कारण चुनाव पछि सरकार बनाउने बेलामा गठबन्धन टुट्यो र एमाले सहितको सात दलीय नयाँ गठबन्धन बनेको छ । यो गठबन्धन पनि सत्ता स्वार्थकै लागी निर्माण भएको हो । देश र जनताको पक्षमा बनेको हुदै होइन । त्यसैले कोही नेपाली जनता भ्रममा पर्नु आबश्यक छैन । सबै कुरा प्रस्ट छ । आफनो स्वार्थ पुरा हुदा सबै ठिक हुने आफनो स्वार्थ पुरा हुन नसक्दा त्यो कुरा बेठिक हुने यो नेपालको राजनीति के हो ? मैले बुझन सकिरहेको छैन ।
बिगतमा एकले अर्कोलाई तल्लो स्तरमा झरेर गाली गलोज गर्नेहरु आज एक ठाउँमा बसेका छन । प्रधानमन्त्री प्रचण्डसामु चुनौतीका चाङ चुलिएका छन्। उनले ति चुनौतीलाई कसरी पार लगाउन सक्लान भन्ने नै महत्वको बिषय बनेको छ । देशमा राजनीतिक प्रणाली बदलियो । देशमा शासन सत्ता पनि पटक पटक फेरिए। तर राष्ट्रको मुहार भने फेरिएन । देशमा सुशासन आएन। अब प्रधानमन्त्री दाहालले देश कस्तो बनाउने भन्ने बिषयमा गम्भिर भएर सोच्नु पर्ने मौका आएको छ । चुनौति मात्र हेरेर बस्नु हुदैन चुनौति संग अबसर पनि आएको हुन्छ । यो अबसरलाई उनले खेरा फाल्ने काम भने गर्नु हुदैन । मौका आउछ पर्खेर बस्दैन । नेपालमा के छैन ? प्राकृतिक र सांस्कृतिक सम्पदामा विश्वमै सम्पन्न छौं हामी ।
हिमाली खोला–नाला देखि समुद्र बगिरहेका छन। हाम्रो देशलाई त्यसै ‘हरियो वन नेपालको धन’ भनिएको होइन । हाम्रो देशलाई कृषिप्रधान देश भनेर भनिन्छ तर हामी आत्मनिर्भर हुन सकेका छैनौं । बर्सेनि हजारौं युवा पढ्न र काम गर्न भनेर बिदेसिएका छन्। कामको खोजीमा युवा जनशक्ति खाडी र मलेसियामा गएर पसिना बगाउन विवश छन्। अर्थतन्त्र अधोगतिमा छ। हामी नगरेर पछि परेका हौं । हामीले आफनै देशमा सानो तिनो काम मिहिनेत गरेर खान लजाउने गछौं यो नै समस्या हो । कामलाई ठूलो सानो भन्नु हुदैन । काम सबै बरा बर हो । यो सोच राज्यले बनाउनु पर्छ । सबै नेपालीलाई सम्मानजनक काम दिने ब्यवस्था राज्यले मिलाउनु पर्छ । यो राज्यको दायित्व र कर्तब्य दुबै हो ।
